Organisasyong Agimat

Hindi ko nais ilagay sa kahihiyan ang aking kaopisina, gusto ko lamang ibahagi ang nakakatuwang pangyayari kahapon:

Anim kaming magkakaopisinang nagpasyang mananghalian sa Greenbelt. Kaarawan kasi ng isa naming kasama. Nang bumukas ang pinto ng elevator, dali-dali kaming pumasok maliban sa isa--tawagin natin siyang Hagrid, dahil kamukha siya ni Hagrid sa Harry Potter, kalbo nga lang. Nagbiro siyang dun sa kabilang elevator daw sasakay, hanggang sa huling sandali bago tuluyang magsara ang elevator na aming sinasakyan, humabol siya papasok. Malabo ang mata ni Hagrid, makapal ang kanyang salamin. Pagkasara ng pinto, tahimik lamang kaming lahat, nang bigla niyang niyakap ang kanyang katabi at sumigaw (yung malambing at pabirong sigaw) ng, "Agaa. . . " Si Aga ay mensahero namin sa opisina. Ngunit pagkayapos ni Hagrid ay biglang pumiglas ang lalaki, kumunot ang noo, at tila gusto siyang itulak palayo. Pagkakita namin, hindi pala iyon si Aga! Namulang bigla si Hagrid at humingi ng paumanhin sa lalaki. Napagkamalan niyang si Aga iyon dahil kapareho ng kanyang damit ang polong madalas suotin ni Aga. Wala nang nagawa ang lalaki kundi yumuko. Siguro ay gusto niyang magalit ngunit natakot siya sa dami namin. Wala kaming nagawa. Pinigilan namin ang aming pagtawa. Napahiya rin kami para sa aming kaibigan. Pagkalabas ng elevator, hindi magkamayaw ang aming pagtawa hanggang sa makarating kami sa Greenbelt. Hehehehe..

LEKSYON: Huwag basta mangyayakap ng iba.

Nyahahaha!

Ang nakuha kong aral ay ito:

Para hindi sumama ang loob nung lalaki, dapat hindi lang si Hagrid ang yumakap --dapat ay binigyan sya ng "group hug"

Ang yakap ay laging samahan ng kiss.

Wala lang.